Dolen in het donker

Haasten heeft geen zin. Ik ben te laat thuis om nog met de groep mee te kunnen, dus ik doe het maar rustig aan en ga een klein uurtje later op stap. Stom eigenlijk, ik had me er een beetje op ingesteld en nu weet ik niet precies wat ik zal doen en waar ik zal gaan lopen.
Ik draaf een wijkje in waar ik normaal niet snel naartoe ga. Er wandelen wat mensen op straat en via een ontzettend donker doorsteekje naast het spoor wil ik het wijkje verlaten. Een gedaante komt me tegemoet in het duister en een puntje gloeit op. Dat is geen gewone sigaret wat die jongen rookt.
Als ik het spoor over ben, ga ik richting het “woonplein” in Hengelo. Het is wat buitenaf, maar het is er goed verlicht. De geur die bij een bekende hamburgerketen hangt is niet echt uitnodigend. Auto’s met aanhangers en zelfs een paardentrailer staan geparkeerd voor het Zweedse woonwarenhuis. Hier hebben mijn loopmaatjes eerder op de avond ook gelopen, waarschijnlijk heeft een aantal hier een versnelling gedaan. Ik doe dat niet, ik heb er gek genoeg geen zin in vanavond.
Ik weet niet precies waar dat vandaan komt. Misschien is het de twijfel over wat ik zaterdag met lopen wil gaan doen. Er is een crossje in de buurt, de Holterbergcross. Dat lijkt me wel leuk. Aan de andere kant zou ik ook een lange duurloop kunnen doen…
Ik ga onder een paar viaducten door en pak vervolgens een fietspad, waar ik volgens mij nog niet eerder heb gelopen. Even wat anders. Ik ben nu in Hengelo en sla een nieuwbouwwijk in.
De verbinding met het volgende straatje is nauwelijks verlicht, dus ik loop een stukje verder. Daar blijkt het volgende weggetje nog slechter verlicht, dus ik ga terug naar het eerste straatje. Het zijn eigenlijk allemaal losse stukken, die met onverlichte straatjes aan elkaar zitten. Wel jammer dat de straatverlichting niet alvast in orde gemaakt wordt, ook al woont er nu nog niemand in deze tussenstukjes.
Een paar honderd meter verder loop ik een soort nieuwbouwfort in. Het lijkt een beetje op een doolhof. In het midden is een klein parkje aangelegd, waaromheen huizenblokken in rechthoeken staan.
Ertegenover wil ik het parkje langs de beek in, maar het pad lijkt dood te lopen. Of dat echt zo is, kan ik in het donker niet zien, dus ik neem het volgende pad, dat me weer terugbrengt naar de vertrouwde straten aan de Bornse kant van de beek. Daar kom ik langs de plek waar we maandag nog training hadden.
Nog steeds heb ik geen versnelling gedaan, maar het tempo gaat zo langzamerhand wel iets omhoog. Nadat ik de doorgaande weg overgestoken ben, ga ik verder over de ongelijke klinkers van Oud Borne en langs het startpunt van dinsdag.
Hoewel ik van plan was zo’n 10 kilometer te lopen, wat met de groep 14 zou zijn geworden, bedenk ik nu dat ik eigenlijk niet zo ver hoef, want ik heb deze week al twee keer gelopen.
Door het centrum zet ik daarom weer koers naar huis, waar ik met een lichte omweg aankom. Het is 8,5 kilometer geworden en daar is niks mis mee.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s