De Midwinterloop in Den Ham

Het feit dat ik dit jaar mijn PR op de 10 kilometer nog niet heb verbeterd knaagt toch een beetje. Nu de halve marathon zo goed ging, kan ik misschien toch nog proberen om op de valreep ook mijn PR op de 10 kilometer aan te pakken. Weet je wat? Ik doe het gewoon! Zodoende rijd ik naar Den Ham, waar op de laatste dag van het jaar de Midwinterloop gehouden wordt.

Omdat het een kleinschalig loopje is, heb ik mijn startnummer zo te pakken. Ik kijk naar een paar kidsruns en ga een minuut of 20 voor de start maar eens warmlopen.
Mijn PR staat nu op 48:39, wat een kilometertijd van 4:52 betekent. Ik heb bedacht dat ik maar eens moet mikken op 48 minuten, wat 4 seconden per kilometer sneller is. Eens zien of het lukt.

Ren-je-rotjes-run
Een grote groep lopers dringt samen onder het start-/finishdoek en na een fluitje gaan we op weg. De 5 en 10 kilometer starten tegelijk en ik krijg een elleboogje van een dame die sneller weg wil dan ik. Ik stond redelijk vooraan naar mijn idee, maar toch loopt er gelijk al een hele groep voor me uit de parkeerplaats af en de weg op. Zouden ze allemaal zo snel lopen of zijn het vooral de 5 kilometerlopers?
Op het eerste stuk weg merk ik dat er een aardig windje staat. Een stukje ervan hoef ik maar één keer, dat scheelt weer. Het lopen gaat niet makkelijk en ik vraag me af of het vandaag wel gaat lukken. Na één kilometer krijg ik de eerste tijd door: 4:37. Nu snap ik ook waarom het niet zo makkelijk gaat, ik ga veel te hard!
Ik ga de vrouw die me een elleboogje gaf voorbij, maar de afstand tot de groep die voor me loopt wordt groter. Ik moet mijn eigen tempo zien te vinden. We gaan de bocht om, waardoor ik geen last meer heb van de wind. De tweede kilometer piept in 4:52, wat precies mijn huidige PR-snelheid is.
Een harde dreun klinkt en kruitdampen trekken over de weg voor me. Een voetbal stuitert door de wei, waar nog zo’n knal vandaan komt. Ik kijk omhoog, maar de tweede voetbal is te ver omhooggeschoten. Een groepje mensen staat met elkaar te praten en te lachen. In de verte klinken meer knallen.
Een vrijwilliger stuurt ons de goede kant op. De lopers voor me zijn aardig ver weg en ik merk dat ik mijn tempo vast kan houden, als de derde kilometer in 4:53 voorbij gaat. Ik begin te rekenen: 15 seconden winst in de eerste kilometer, min 1 seconde… ik lig nu dus 14 seconden voor op mijn PR.
Opnieuw een bocht in het parcours, hier moeten we straks een stukje rechtdoor naar een keerpunt. Langzaam kom ik weer een beetje bij andere lopers in de buurt. Ik weet dat straks de splitsing met de 5 kilometer is, dus het is even afwachten hoeveel er daarna nog voor me lopen. Er lopen nu een paar dames voor me en ik kan er eentje inhalen. ik gok dat zij voor de 5 kilometer gaat. De vierde kilometer gaat verrassend genoeg in 4:43 en ik tel er 9 seconden winst bij: 23 seconden voorsprong op mezelf dus.
Twee pony’s rennen door de wei als er weer een doffe dreun klinkt. Nu gaan de 5 kilometerlopers linksaf en ik ga rechts, weer tegen de wind in. De vijfde kilometer piept in 4:52, nog steeds 23 seconden dus. Voor mij lopen nu een man en een vrouw en ik haak aan, zodat ik mooi een beetje uit de wind kan lopen. Dat is prettig. Toch heb ik het idee dat het tempo iets inzakt en nog voordat we de bocht weer omgaan, ga ik er voorbij.
Twee mensen steken het weggetje over en gaan het weiland in. Waarschijnlijk gaan ze bij de buren op bezoek, want dat is toch een beetje de traditie bij het carbidschieten.
Bij 6 kilometer heb ik 1 seconde ingeleverd en lig ik dus nog steeds 22 seconden voor op mijn PR. Ik bereid me voor op de dip, die tussen 6 en 8 kilometer altijd komt. Of zou die dip inmiddels psychisch zijn, omdat ik me erop instel? De man en vrouw die ik ingehaald heb, lopen zo te horen nog steeds achter mij. Ik visualiseer voor mezelf hoe ver het nog is. Daar staat de vrijwilliger weer en hij wijst waar we heen moeten. Ja, hier kwam ik net ook langs, dus ik weet waar ik heen moet. Nee wacht, rechtdoor? Ik besef ineens dat er in de tweede ronde een extra lus zou zitten, dat is hier natuurlijk. Hoe het met die dip zit weet ik niet, maar dit is toch even een psychische domper.
Als ik de scherpe bocht nader, probeer ik uit te vogelen hoeveel dames er nog voor me lopen. Ik zie er zo al een stuk of 4 volgens mij. Hoewel ik niet het idee heb dat ik langzamer ga lopen, hoor ik nu toch meer lopers achter mij en ik word ingehaald door een zwaar ademende man, terwijl de zevende kilometer zich meldt: 4:49. Ha, wat nou dip?!
Vlak voor het keerpunt wordt ik opnieuw ingehaald, nu door een man in een rood shirt. De zwaar ademende man ga ik direct na het keerpunt voorbij, als de wind weer even tegenwerkt. Ik hoor de vrijwilliger achter mij roepen: “Kom op Jeanet! Het laatste stukje!” Ik kijk op mijn klokje en zie dat ik de achtste kilometertijd net heb gemist. Ik zit nu op 38:40, reken daar 10 minuutjes bij minus 20 seconden: dat moet nog steeds een PR kunnen worden, maar dan moet ik wel goed doorlopen nu.
De rust in mijn ademhaling is zo langzamerhand wel een beetje verdwenen. Een bordje in de berm geeft “4 km” aan. Dan moet dit toch ook 9 kilometer zijn? Maar een blik op mijn horloge geeft aan dat dat nog 300 meter verder is. O ja, de 5 kilometer is eigenlijk 5,3 km. Daar is het goede bordje en vlak ervoor piept mijn horloge met een tijd van 4:42. Dit gaat goed!
We gaan de bocht om, de man met het rode shirt loopt nog steeds vlak voor me. Het laatste stukje is met de wind mee. Vlak voordat we de voetbalvelden opdraaien, vraagt de man aan mij of ik meekom. Ja, het gaat goed, ik houd het vol. Toch bedoelde de man dat niet, want hij zet ineens een aardige versnelling in. Zoveel heb ik niet over, dus hij loopt op mij uit. Het veld op, over de stoeptegels, nog een stukje veld en dan de laatste bocht naar de finish. Ook ik kan nog wel iets versnellen.
Mijn naam wordt genoemd en dolblij zie ik dat de klok nog niet eens op 48 minuten staat! Ik stop de tijd op 47:50. Yes, gehaald!

Nieuw PR!
Ik bedank de man in het rode shirt en geef aan dat ik een dik PR heb gelopen. De man die ik bij 6 kilometer ingehaald heb komt ook binnen en zegt dat ‘ie mij in het laatste stuk echt niet meer kon bijhouden. Toch grappig dat iedereen onderweg iemand probeert te vinden om zich aan op te trekken.
Ik wacht even tot ik hoor dat Rein binnenkomt. Tijd om even kennis te maken met een medeblogger. Hij heeft ook zijn PR verbeterd, maar lijkt er toch ietsje meer van te hebben verwacht. Dat gevoel ken ik ook, al heb ik daar vandaag geen last van.
Ik treuzel even tot de prijsuitreiking. Met dit soort loopjes weet je het maar nooit namelijk, maar ik ben niet in de prijzen gevallen. (Ik werd 4e in mijn categorie, dus behalve 2 minuten scheelde het toch niet heel veel.)
Met mijn kersverse PR op zak keer ik huiswaarts, om aan de laatste uren van 2014 te beginnen. Wat een perfecte afsluiting van mijn loopjaar!

 
Foto 1 van loopgroep De Zandstuve

Advertenties

9 reacties op “De Midwinterloop in Den Ham

  1. jacolien1965 schreef:

    Goed gedaan, Elsa, op de valreep van het jaar nog even een pr, gefeliciteerd!
    Ik moest lachen om die psychische domper. Zo herkenbaar… 3 kilometer is natuurlijk 3 kilometer, maar als je je de route voor de geest haalt en er zit nog een omweg in, dan kan dat toch lelijk tegenvallen.
    Ik ben benieuwd wat 2015 je gaat brengen op hardloopgebied. Ik kom je vast een keer tegen bij een trail!

    • Elsa schreef:

      Dankjewel!
      Gelukkig had die psychische domper verder geen enkele invloed op de tijd.
      Ik ben zelf ook benieuwd. Zou leuk zijn om je een keer ergens te treffen!

  2. Rein Tuininga schreef:

    Je hebt het goed gezien, inderdaad! Was echt wel blij met mijn PR, hoor. Ik wist op de vijf kilometer al dat ik hem in bezit had. Ik liep op drie kilometer al alleen en heb dat uiteindelijk tot acht kilometer gedaan, toen werd ik ingehaald. Rond vijf kilometer [het stuk weer tegen de wind] heb ik het tempo doelbewust een 15 seconden per kilometer laten zakken naar mijn halve marathontempo. Ook om mijn lijf te laten voelen hoe het tempo is tussen vijf en tien kilometer. Ik weet dat ik dat tempo vast kan houden, dus ook trainen voor de halve marathon van volgende week. Want het is mijn tweede PR dat ik wil gaan verbeteren… Rond de 1.56!

  3. Tiny Raijmakers schreef:

    Het jaar mooi afgesloten met een dik PR!! Gefeliciteerd hiermee en maak van 2015 een prachtig jaar!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s