Verlichting

Vlak voordat ik vertrek kijk ik nog even hoe het moet: het groene lampje rechts en het rode links, net als bij schepen en vliegtuigen. En dan vlug de deur uit, want het is al laat.
De straat is nog vochtig van de regen, die de hele dag naar beneden viel. Ik heb mazzel dat het nu droog is.
Zand knarst onder mijn voeten en het valt me nu pas op hoe de straat hier veranderd is. Een grote shovel staat aan de kant en er zijn drempels aangebracht. Ik ben hier maandag ook wel langsgekomen, maar toen had ik zoveel haast dat ik nergens oog voor had.
Een konijntje schiet voor me weg een grasveldje op, waar hij een maatje heeft zitten. Ik steek over. Er is nauwelijks verkeer. Enkele vlaggenmasten zijn omgetoverd tot kerstboom door er een net met lampjes overheen te hangen. Simpel, maar wel mooi. Midden op een veldje staat een echte kerstboom met lampjes. Ook hier scharrelen konijntjes rond in het schemerdonker.
Ik duik een voetpad in en word begroet door twee blaffende honden, die vanaf de andere kant aan komen rennen. Als ze mij bereikt hebben stop ik maar even, want ik zie geen eigenaar en ik weet niet wat ze van plan zijn. De ene hond snuffelt wat, maar de andere loopt te grommen. Dan komt er een vrouw met een fiets aan de hand om de hoek. Ze heeft waarschijnlijk de sleutel verloren of haar band lek, want ze tilt het achterwiel omhoog. Zo te zien hoort zij bij de honden en woont ze hier, want het hek van het huis staat open. Ik groet haar en zet mijn looppas weer in.
Waar ik precies naartoe ga weet ik eigenlijk niet, maar ik had weinig zin om weer naar hetzelfde wijkje als anders te gaan. Opnieuw schiet er een konijntje voor me weg. Het is echt niet mijn bedoeling om al die beestjes schrik aan te jagen.
Iets verderop merk ik dat de tijd niet meer meeloopt. Die had ik even op pauze gezet toen ik stopte bij de honden en ik ben vergeten hem weer aan te zetten. Slim hoor.
Een gigantische Hummer staat schuin over de stoep geparkeerd. Recht paste vast niet. Bij de overweg gekomen bedenk ik dat ik die hier wel over kan steken als ik nog naar de andere kant wil en hij toch openstaat. Net op dat moment gaan natuurlijk de lampen aan en de bomen naar beneden.
Bij de volgende overweg kan ik wel zo doorlopen. Een witte villa baadt in het licht, geflankeerd door twee enorme kerstbomen met lichtjes erin. “Het witte huis” is de toepasselijke naam van deze villa.
Ik ga richting het centrum, omdat ik heb gemerkt dat je daar ’s avonds heerlijk rustig kan lopen door goed verlichte straatjes. Eerst nog even achter een supermarkt langs. Blauwe en groene lichtjes knipperen om de beurt met rode en oranje. Ik zou er vast knettergek van worden als ik daar de hele dag tegenaan moest kijken. Geef mij maar zachte, sfeervolle verlichting.
De klok slaat tien uur als ik door het centrum ren, waar meer bedrijvigheid is dan ik had verwacht. Er wordt met dozen gesleept en de geur van vers gebrande noten komt me tegemoet. Het naaiwinkeltje wordt net op slot gedraaid.
Al snel ben ik weer op de terugweg. Ik vind dat ik er eigenlijk nog te weinig kilometers op heb zitten, maar wil ook niet door bepaalde wijkjes lopen op dit tijdstip. Ik maak nog een extra lus en kom over een pleintje waar bijna alle huizen dezelfde kerstverlichting langs de dakrand hebben hangen. Dát is nog eens sfeervol!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s