Donker, koud en nat

Eigenlijk vind ik het wel een beetje zwak van mezelf. Toch draai ik me nog eens om in mijn warme bedje. Het is nog donker en buiten hoor ik de wind om het huis waaien, terwijl de regen tegen het dakraam klettert. Donker, koud en nat. Nee, ik ga vanavond wel lopen. Of anders morgenochtend…

’s Avonds ben ik gelukkig wat doortastender. De wind is wat afgezwakt en het is droog. Dat het wel weer donker is, daar doe je in deze tijd van het jaar weinig aan.
Terwijl ik de deur uitga, bedenk ik dat ik tussen de 5 en 7 kilometer wil lopen vanavond. Niet al te lang. In wisseltempo’s heb ik niet zoveel zin, maar wat het wel wordt weet ik nog niet. Ik ben benieuwd hoe de nieuwe straat is geworden en even later loop ik onder de nieuwe LED-verlichting door. Heel efficiënt, die verlichting. Het straalt alleen naar beneden, waar het nodig is en biedt goed zicht op oneffenheden, die op het nieuw aangelegde trottoir vrijwel niet aanwezig zijn.
Ik steek het spoor over en zet koers naar het centrum. De kerstverlichting maakt het gezellig en overzichtelijk. In de smalle straatjes van Oud Borne kunnen ze daar ook wel wat van gebruiken. Ik til mijn voeten maar goed op om niet te struikelen in het schemerdonker. Bij een boerderij staat een kerstgroep van platte, witte figuren in het licht. De schaduwen vallen mooi op de oude gevel.
Nadat ik de rondweg heb overgestoken, ga ik automatisch rechtsaf, toch weer dezelfde kant op door de nieuwbouwwijk. Ik heb tijdens het lopen bedacht dat ik langzaam ga versnellen en na een kilometer of 3-4 weer vertragen. De tweede kilometer zit erop, dik een halve minuut sneller dan de eerste. Er valt wat nattigheid uit de lucht, het lijkt wel natte sneeuw.
Een goed verlicht bruggetje lokt me naar de overkant van de beek. Het buitje wordt iets pittiger, maar daarna stopt het. Weer terug aan de goede kant van de beek piept kilometer 3 en ik besluit er een nog snellere kilometer achteraan te plakken. Mijn voetstappen klinken ritmisch door de goed verlichte straten. Er is nauwelijks iemand op straat.
Ik loop de wijk uit en zie dat ik nog eens 20 seconden van mijn laatste kilometer heb afgehaald. Nu mag ik een tandje terug en ik bedenk dat ik bij de rotonde wel over kan steken, dat is korter naar huis. Maar éénmaal bij de rotonde zie ik dat de overkant niet echt goed verlicht is, dus ik loop toch maar een stukje verder. Het spettert alweer. Ik draaf door een tunneltje en dan lichtjes omhoog over de stoep. De spetters komen steeds harder uit de lucht, het lijkt wel hagel! Een tegemoetkomende man met honden blijkt een loopmaatje te zijn en we wisselen in het voorbijgaan een paar woorden. Ik duik het centrum weer in en loop via een andere weg weer richting huis. Mijn kilometertijden lopen nu mooi af. De hagel, sneeuw, regen of wat het ook was, is weer afgenomen. Bij de spoorbomen hoef ik niet te wachten. Hoewel ik aan het begin van de training nog niet al teveel zin had, plak ik er nu nog een lusje bij aan, omdat ik nu toch loop en het gewoon weer lekker gaat. Na een dikke 37 minuten sta ik alweer binnen met 6,9 km op de klok. Het was vanavond alsnog donker, koud en nat, maar dat was helemaal niet erg.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s