Mijn eerste Zandstuve Bosloop

Op zaterdagochtend word ik gebeld door het loopmaatje waar ik samen mee naar Vroomshoop zou gaan voor de Zandstuve Bosloop. Ze is ziek geworden en baalt verschrikkelijk dat ze nu niet mee kan. Rond één uur ga ik daarom maar in m’n eentje richting het noorden. Het is slechts 4 graden en de zon zit verstopt achter een dikke laag wolken.
Ruim een uur voor de start meld ik me in de kantine van de voetbalvereniging waar het loopje gehouden wordt. Ik schrijf me in, neem mijn startnummer in ontvangst en sta al snel weer buiten om even bij de start te kijken, die achter de voetbalvelden in het bos is.

de startboog
Nadat ik een kwartiertje heb ingelopen, verzamelen tegen half 3 de lopers van de 5 km voor de start. Vijf minuten later is de 10 kilometer aan de beurt.

start
De start is op een zandweg, waarna we het bos induiken. Ik heb vrij weinig dames gezien, maar ergens voor me zie ik er één in een paars shirt lopen. Ik ben benieuwd of ik die later nog terug ga zien.
Onder de bladeren is de grond zacht en je moet goed opletten waar je je voeten neerzet. Het parcours is een achtje en na een recht stuk is de splitsing, waarbij we nu linksaf gaan. De eerste kilometer gaat vrij snel, in 4:42. Als ik dat volhoud loop ik zelfs een PR op de 5 kilometer, wat op dit parcours niet heel realistisch is. Ik neem heel iets gas terug en probeer een lekker tempo te vinden om over de smalle bospaadjes te draven. Ik mik op een tijd onder de 50 minuten, maar wie weet hoe het gaat. Het groepje heren dat ik bij wilde houden laat ik gaan en de tweede kilometer gaat in precies 5 minuten.
In een bochtje word ik ingehaald door een dame in een neonroze shirt. Ik haak aan, maar als we het bos uitgaan en op de zandweg komen, merk ik dat haar tempo nogal inzakt. Er voorbij dus maar. Dat betekent op dit stuk geen beschutting tegen de koude wind, die vol van voren komt. Er lopen meer dames voor me, maar die zijn bezig met de vijf kilometer en ik haal ze met gemak in.

na een halve ronde
Na drie kilometer (4:57, dat gaat goed!) haal ik ook de eerste heren van de vijf kilometer in. Een vrouw langs de kant ziet dat en roept “applaus!” terwijl ze in haar handen klapt. Ik geef haar een knipoog, terwijl ik rechtsaf een smal bospaadje induik. Het parcours is in elk geval heel mooi. Ondanks de smalle paden is het goed te doen om lopers in te halen.
“Mooi tempo!” zegt een man in trainingspak, die in tegengestelde richting langs het parcours wandelt. Het zou zomaar een trainer kunnen zijn, die kijkt hoe het z’n pupillen vergaat. Vrijwilligers staan bij een oversteekplaats te kletsen, terwijl de lopers langsdraven. Bij vier kilometer zie ik dat ik het tempo mooi weet vast te houden met 4:54. Het voelt goed aan.
Ik loop nu het groen in. Varens, naaldboompjes en op de grond zachte kussentjes van sterretjesmos. Hier word ik vrolijk van en een lach glijdt over mijn gezicht. Het lijkt wel een minitrail. Ik bedenk dat als ik over één van de vele boomwortels struikel, ik me moet laten vallen op die zachte kussentjes.
Na de kronkelpaadjes banjer ik nog een stuk door de herfstbladeren, om vervolgens weer op de zandweg uit te komen. Bij de doorkomst op 5 km staat de klok net onder de 30 minuten. Even ben ik daardoor in verwarring, maar ik mag er natuurlijk nog 5 minuten aftrekken.
Opnieuw draaf ik het bos in over het tapijt van droge bladeren. Het lint bij de splitsing wordt nu opzij gehouden, zodat ik alleen linksaf kan. Ik word ingehaald door een vrouw in een lichtblauw shirt. Ook nu haak ik aan, maar heel langzaam wordt de afstand toch groter. De zesde kilometer gaat nog keurig in 4:56, maar ik weet inmiddels bij een 10 kilometerwedstrijdje dat ik een dip krijg tussen 6 en 8 kilometer.
Nu er nauwelijks nog lopers om me heen zijn, kijk ik eens naar de bewegwijzering van het parcours. Er zouden namelijk bij elke bocht oranje lintjes hangen aan de kant waar je naartoe moet. Net waren ze me niet opgevallen, maar nu ik erop let zie ik ze ineens hangen. Zoals verwacht zakt mijn kilometertijd iets in, naar 5:05 in dit geval. Ook nu heb ik op de zandweg geen enkele beschutting tegen de wind en het stuk valt me zwaarder dan in de eerste ronde. Ik ben dan ook blij als ik het bos weer indraai, waar de vrijwilligers het afzetlint nu de andere kant op houden. De 8e kilometer piept in 5:04, bijna 40 minuten nu. De laatste twee kilometers moet ik toch wel weer binnen de vijf minuten blijven, anders wordt een tijd onder de 50 minuten nog lastig. Er lopen nog maar weinig mensen voor me. Op rechte stukken zie ik de vrouw met het lichtblauwe shirt nog, die nu een man met een oranje shirt inhaalt. Mijn dip is over en de negende kilometer gaat weer in 4:56. Nu nog het sprookjesachtige stukje bos waar ik opnieuw vrolijk van word en dan kom ik op de zandweg terecht, waar zo’n 200 meter verderop al de finishboog staat. Na de bosgrond voelt de zandweg erg stevig aan en ik vlieg eroverheen, terwijl ik de man met het oranje shirt inhaal. Ik wist niet dat ik nog zoveel overhad. Met een hele lange eindsprint stuif ik op de boog af, waar de klok aangeeft dat ik nog binnen de 50 minuten ga finishen.
Mooi, 49:36 staat er op m’n klokje. Dat lijkt me een prima tijd voor dit parcours en tevreden ga ik naar de kantine, waar ik m’n startnummer inruil voor een appeltje en nog een kopje thee drink om warm te blijven.
De sfeer is gezellig en ongedwongen. Ik ga hier zeker nog eens terugkomen, hopelijk dan mét een loopmaatje.

 

Foto’s 2 en 3 van de website van loopgroep De Zandstuve.

Advertenties

2 reacties op “Mijn eerste Zandstuve Bosloop

  1. Tiny Raijmakers schreef:

    Een mooie tijd op een parcours dat gelopen wordt op een bosparcours!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s