Con(s)tant

Het spettert een beetje als ik buiten kom. Hoewel ik op zich vroeg genoeg ben, ga ik vandaag niet naar het bos. Op een rustig tempo loop ik naar het centrum, waar ik wat flappen tap bij de pinautomaat. Zo, die heb ik alvast in the pocket. Ik loop nog wat verder in, totdat ik een rustige woonwijk bereikt heb. Hier start ik mijn hoofdprogramma voor vandaag: 5 keer 4 minuten op tempo.
De spetters zijn overgegaan in lichte regen, maar het deert me niet. In een lekker vlot tempo draaf ik in een rechte lijn langs de wijk. Ik wil rond de 12 km/h lopen en de blokjes zo constant mogelijk houden. Als ik de laatste huizen voorbij ben, sla ik af en loop ik ervoor langs richting de beek. Het eerste blokje geeft gemiddeld 11,9 km/h aan op mijn klokje. Ik blijf vandaag op de straten lopen en wijk wat af van de beek, om even later weer richting de beek te lopen. Na twee minuten op duurlooptempo start daar mijn tweede blokje. Een klein konijntje met een grote witte staart verdwijnt snel onder een heggetje.
Nu slinger ik de andere kant op, over een bruggetje heen en over de volgende weer terug. Als de laatste seconden wegtikken zet ik nog even aan, waardoor mijn gemiddelde net verspringt van 11,9 naar 12 km/h.
Langs de rand van het dorp loop ik verder. De regen maakt kringen in het water van de beek. Donkere wolken geven aan dat het nog niet direct is afgelopen en op de open vlakte trekt de wind wat aan. Tijdens het derde tempo passeer ik wat kinderen op de fiets, ver weggedoken in hun capuchons. Ik hoor een flard over hardlopen in de regen. Dat zullen ze ongetwijfeld raar vinden, daar is toch geen lol aan? Ik weet wel beter.
Een jongen duwt zijn meisje op de fiets vooruit, terwijl zij een paraplu boven haar hoofd houdt. Dat hij wel nat wordt maakt kennelijk niet uit. Echte liefde.
Deze keer ligt het tempo iets hoger en na de piepjes laat ik me afzakken. Ik loop door de wijk over rode fietspaden, twijfel even waar ik precies langs zal gaan en besluit nog een paar rode fietspaden op te zoeken. Straten oversteken komt het tempo duidelijk niet ten goede, maar ik weet het vierde blokje uiteindelijk nog weer op te krikken naar 12 km/h.
Tijdens mijn laatste tempoblokje loop ik om de vijver heen. Het is nu duidelijk opgehouden met zachtjes regenen. Konijntjes schieten voor me langs van het open veld naar de struiken. Een goede keus, want de wind heeft hier vrij spel. Mijn hemdje is doorweekt en plakt aan mijn huid. Ik moet niet te langzaam gaan lopen en snel onder de douche springen straks, anders koel ik teveel af en ik wil natuurlijk niet weer ziek worden.
Ik maak het rondje rond de vijver af en zet nog even aan tegen het einde. Dit blokje is het snelste van de vijf. Nu op een rustig drafje weer naar huis, waar de warme douche wacht. Ik ben blij dat ik al gepind heb, want ik zou er niet vrolijk van worden als ik dat nu nog zou moeten doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.