Loopneus

Afgelopen zaterdag begon ik mijn duurloop met een beetje keelpijn. Gelukkig leek er niet meer aan de hand te zijn en kon ik het hele stuk zonder problemen uitlopen. Een dag later voelde ik me al wat minder en maandag liep mijn neus harder dan ikzelf. De vaste training werd geskipt, al besloot ik dat pas anderhalf uur van tevoren. Daar zat ik dan, met een wc-rol op de bank. Buiten regende en onweerde het aardig, wat nog een tweede reden gaf om thuis te blijven met mijn zwakke weerstand.

Gelukkig voel ik me op dinsdag alweer een stuk beter. De vitamine C, sloten thee en flink wat fruit lijken te helpen, net als een goede nachtrust. Op mijn schema staat een rustig rondje van een half uurtje, omdat ik op maandagavond al een pittige training zou hebben gehad. Hoewel die training ontbrak, lijkt een rustig rondje mij een prima idee.
Met een fluorescerend hesje aan ga ik de deur uit. Even dacht ik nog het bos in te kunnen, maar de schemering zal niet lang meer op zich laten wachten. Het wordt dus een rondje bebouwde kom.
Het is een graad of 20 en er staat een zacht briesje. Lekker is dat. Toch heb ik het al snel warm. Ik loop langs de rand van de bebouwing. In het oosten kleuren de wolken roze en in het westen zijn de wolken tot strepen uiteen getrokken, kleurend van oranjeroze naar blauwpaars. Een elektriciteitsmast torent als een rank draadmodel boven de maïs uit.

draadmodelIk loop langs het huis van de trainster, die heel positief reageerde op mijn afmelding: “Goedzo! Luisteren naar je lichaam!” Ik doe m’n best.
Een paar oren steken net boven de grassprieten van een veldje uit en als ik goed kijk, zie ik nog een tweede haas. Of een konijn, dat kan ik aan zo’n klein stukje dier niet goed zien.
Ik neem het fietspad dat langs de rondweg loopt. Het is nog licht genoeg en lekker rustig. Vanuit de berm klinken krekels. Iets verderop neem ik een onverhard pad, dat tussen hoog gras doorloopt. Er zijn boompjes langs geplant, maar meer is er eigenlijk ook niet aan gedaan. Een man laat zijn hond uit en ik duik nog voor de spoorwegovergang een woonwijk in. Ik heb geen zin om straks te moeten wachten, dus ik blijf aan deze kant van het spoor. Een goede keus, want de bellen beginnen alweer te rinkelen.
Op m’n dooie gemak loop ik zo een stuk door de wijk, waarna ik door een klein villawijkje kom. Ik speur het gras af naar konijntjes en tel er slechts ééntje. Als ik het straatje uitloop, zie ik iets wits. Toch nog een konijn, vlakbij in de berm. Hij duikt net weer in elkaar. Als hij stil was blijven zitten, had ik hem niet gezien.
Zal ik er nog een stuk bij lopen? Drie kwartier kan ook wel, aangezien ik toch een training heb gemist. Nee, niet teveel doen nou, ik kan beter zorgen dat ik eerst weer helemaal beter wordt. Met een héél klein ommetje omdat ik het toch niet kan laten, loop ik na 5,5 kilometer in een kleine 34 minuten weer de straat in.

2 reacties op “Loopneus

  1. Margo Hermans schreef:

    Genieten hè, door de mooie polders hardlopen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.