Generale repetitie: de Sallandtrail

Hoewel mijn schema pas volgende week de laatste lange duurloop (23 km) voor de Veluwezoomtrail voorschrijft, ga ik vandaag (woensdag, ik heb vakantie!) voor de langste. Volgende week mag het dan wel ietsje minder zijn, dan kan ik nog mooi bijkomen.
Ik parkeer bij het zwembad waar de start van de Sallandtrail was en ga op weg, direct een meter of 10 omhoog door het zand. Gelijk ben ik al zowat buiten adem. Er rammelt wat in mijn rugzakje en dat vind ik irritant. Het zijn de blarenpleisters, die in een doosje zitten. Nadat dit is verholpen ga ik verder. Langzaam stijg ik steeds meer.
op het randje Weggeslagen zand vormt een steile afgrond. Een boom balanceert op de rand. Nu neem ik de tijd om er van te genieten.
image Een oranje shirtje gaat in de verte voorbij. Even later haal ik twee hardlopers in, die net staan te rekken. “Ik zie dat je al bijna op de helft bent!” roept de ene me toe. Ik lach en geef aan dat ik net begonnen ben.
Mijn linkervoet blijft ineens staan achter een boomwortel. Met een paar reuzenstappen weet ik mijn evenwicht te bewaren, maar ik vlieg zo wel het kleine paadje voorbij waar ik heen moest. Gelukkig zie ik het vrij snel.
Het pijltje loodst me geduldig het ene paadje in en het andere uit. Soms zit ik er even naast, maar met een iets andere route kom ik weer op het goede paadje terecht. De bosgrond veert onder m’n voeten. Lekker is dat toch.
image Een omgevallen boom hangt over het pad. Ik herken hem van de officiële Sallandtrail. Toen kon je er nog onderdoor, nu is hij verder gezakt en vormen de takken een hekwerk, waar ik me niet tussen waag.
Een sterk uitgesleten, recht paadje herken ik ook. Het voert langzaam maar zeker omhoog. Vervolgens slinger ik over een singletrack weer tussen de bomen door.
Paarse en witte toortsen staan langs de kant van de weg. Vingerhoedskruid. Mooi, maar wel giftig.
image Naast de fiere bloemen heeft iemand een lading vuilniszakken gedumpt. Belachelijk, wie doet nou zoiets?
Vanuit de verte hoor ik tussen het gekwetter van de meesjes door kinderen lachen en praten. Het blijkt een hele schoolklas te zijn die aan het wandelen is. Misschien onderweg naar avonturenpark Hellendoorn? Ik keer de klas mijn rug toe als ik weer het bos in duik.
De slalom komt in zicht. Over een smal pad ren ik omlaag, goed kijkend waar ik m’n voeten neerzet. Dit gaat lekker, maar ik weet ook dat ik direct weer omhoog mag. Dat gaat iets zwaarder, maar met een rustig tempo is het goed te doen. Nadat ik twee keer omhoog ben gegaan twijfel ik even of ik nog een keer moet, maar mijn pijltje is onverbiddelijk. Nog een keer klimmen dus.
image Ik heb het idee dat ik nog maar net onderweg ben, maar toch heb ik al trek. Gelukkig heb ik wat meegenomen en ik eet een mueslireep.
Een zacht, wit zandpad loopt wat op. Bovenop zie ik ineens een grote ree uit het bos stappen. Hij stopt op de weg, kijkt op z’n gemak de ene kant op en vervolgens de andere, waar ik sta. Ondanks dat ik stil sta, schrikt het dier toch en met een paar sprongen verdwijnt het in het bos.
image Op de één of andere manier heb ik behoefte aan energie. Ik heb er nu ruim 10 km op zitten en ik neem een gelletje, dat ik voor de zekerheid had meegenomen. Midden in het bos stuit ik op een crossbaan, een brede strook aangestampte grond, die heftig omhoog en omlaag gaat. Ik kan zo niet zien of het voor fietsen of motoren is, maar het ziet er ook wel leuk uit voor een hardloopcross.
Langs een bospaadje groeien varens en zachte kussentjes van sterretjesmos. Vogels kwetteren en fluiten onophoudelijk. Heerlijk rustgevend.
image Een heel smal graspaadje loop ik bijna voorbij. Gelukkig doet de GPS ook onder de bomen zijn werk, al ben ik toch een aantal keer “van koers”.
Op de grond ligt iets grijzigs. Poep misschien? Bij het tweede hoopje grijze substantie kijk ik beter. Ah, uilenballen! Zo te zien heeft deze uil een aardig vogeltje te pakken gehad, want er steken veren uit en ik denk ook een schedeltje te herkennen.
image Een wit gebouw staat op een open stuk in het landschap. Ik heb me al eerder afgevraagd waar het voor dient en ik weet het nog steeds niet.
Ik passeer de plek van de verzorgingspost. Deze keer geen vlaai en ook geen pleisters. Ik heb dezelfde schoenen aan, maar andere sokken. Tot nu toe gaat het goed, al voel ik op mijn linkervoet wel een ietwat geïrriteerd plekje.
Vanuit het bos krijg ik ineens vrij uitzicht op de landerijen. In de berm bloeien grassen en bloemen.
image Nu kan ik ook zien hoe het met eventuele buien zit, die eraan zouden komen. Er hangen wat dreigende wolken in de verte en het voelt enigszins benauwd aan. Toch heb ik het idee dat het nog wel even duurt voordat het hier losbarst.
Ik blijf even staan om een foto te maken. Een man komt aanfietsen en vraagt wat daar zit. Niks eigenlijk, het is gewoon een mooi plaatje.
image De man kijkt even mee en vertelt dan over de witte reigers die hij daar in de winter gezien heeft. Er schijnen er veel in dit gebied te hebben gezeten. Ik denk dat we wel 10 minuten staan te kletsen over reigers en reeën. “Je loopt in een mooie wereld” zegt hij dan, terwijl hij weer op de fiets stapt.
Die wereld verandert al snel weer in bos. Onder hoge bomen liggen met mos beklede heuveltjes. Zonnestralen piepen tussen de bomen door. De eerste keer dat ik hier liep leek het wel een sprookjesbos en ook nu lijkt het daar wel op.
image Tot nu toe ben ik nauwelijks plassen tegen gekomen, maar nu ineens meerdere achter elkaar, over de gehele breedte van het pad.
Een man in een rood shirt komt me tegemoet. Hij worstelt met zijn rollator over het ongelijke bospaadje en blijft even haken achter een boomstronkje. Bijzonder, om met een rollator het bos in te gaan.
Op een bankje bij water dat groen ziet van het kroos neem ik even een korte pauze. Ik eet een ontbijtkoekreep en bekijk mijn voet, waar gelukkig niet meer aan te zien is dan een rood plekje.
image Omhoog en omlaag gaan de bospaadjes weer. Dan ineens dwars over een stuk grasland, waar pietepeuterige witte bloempjes zorgen voor het Alpengevoel.
image Een stukje verharde weg leidt me langs een weilandje, waar net een bruinige vogel neerstrijkt, formaat torenvalk. Hij scharrelt wat rond en ik kan niet bedenken wat het voor soort is.
Links van me zie ik een schoolklas opduiken. De kinderen staan met hun fietsen klaar en om de beurt wordt er eentje losgelaten, die dan het bos infietst. Een eindje verderop worden de jongens opgevangen door een volwassene.
Ergens in het bos raak ik de route weer kwijt. Als ik iets terugloop zie ik dat er een boom is omgevallen, precies voor het pad waar ik in had gemoeten.
Vanuit de verte hoor ik geschreeuw en gegil. Niet veel later torenen er een stel glijbanen boven een hek uit. Zo te zien zijn ze nog niet in gebruik. Andere attracties duidelijk wel, want er draait een rij stoeltjes rond, hoog boven de grond.
Aan het eind van een zandweg herken ik het plekje waar een fotograaf me op de foto had gezet. Mijn GPS vindt daar dat ik van de route af ben, maar dat ben ik zeker niet.
Niet veel later zie ik “de kuil” al tussen de bomen door.

image Ik weet nu dat ik er dwars doorheen moet en probeer zonder al teveel af te remmen naar beneden te stuiteren. Ik zie sporen van paardenhoeven in het zachte zand. Pittig voor zo’n dier. Het laatste stukje naar boven wandel ik. Het is wel een mooi gezicht, die kuil.
image Nog maar een paar kilometer nu.In de verte zie ik een hekje en mijn GPS zegt dat ik daar rechtdoor moet.
image Heb ik dat gemist tijdens de Sallandtrail? Maar nee, ik kom bij een huis uit met een konijnenrennetje op het gras. Dat kan niet goed zijn, dus ik loop terug.
Ik besluit om er links langs te gaan, want de GPS is niet duidelijk. Zo kom ik op een asfaltweg terecht. Maar via een straatje met grote huizen ben ik ook zo weer in het bos en op de route. Stom om in de laatste 500 meter nog te verdwalen. Nu herken ik het wel en ik ben blij als ik de helling naar de auto kan nemen. Het heeft al met al best even geduurd, maar het was mooi om te doen en een goede generale repetitie voor de Veluwezoomtrail. Ik heb er door het verdwalen zelfs 25,8 km van gemaakt. Dat moet goed komen!

19 reacties op “Generale repetitie: de Sallandtrail

  1. Caroline schreef:

    Wat een sprookjesachtig gebied is dit! Vast zalig om in te lopen.

  2. xdaantje89 schreef:

    Wat ontzettend leuk om te lezen! En wat een mooi landschap. Als je dit soort trails leuk vind is misschien http://www.mudsweattrails.nl/duinentrail_schoorl iets voor je? Ik weet niet hoever dat uit de route ligt voor jou. Ik ga je zeker volgen want een trail lopen staat ook op mijn lijstje:)

    • Elsa schreef:

      Dankjewel! Die trail is best een eind rijden, maar lijkt me zeker leuk! Alleen dit jaar niet, want 2 weken daarvoor loop ik als het goed is een marathon in Berlijn. Soms moet je keuzes maken hè? 😉

      • xdaantje89 schreef:

        Ja maar dat zijn geen vervelende keuzes! Berlijn lijkt me ook ontzettend gaaf dus gelijk heb je;) Naja wie weet lopen we dan volgend jaar wel samen!

  3. Nikki schreef:

    Wat gaaf om daar weer te lopen!

  4. Tiny Raijmakers schreef:

    Als ik de foto’s zo zie dan heb ik al weer zin om daar in maart weer van start te gaan. Gaaf gebied!

  5. Jaap schreef:

    Leuk om daar nog een keer te lopen.. Al moet ik zeggen dat ik het uizicht op sommige punten helemaal niet herken.. en dat gebeurd me toch niet vaak.. Ik kijk ook alweer uit naar de volgende editie. Gewoon weer 25 km 🙂 alleen hoop ik dat het dan de 2e lus van de 50K is 🙂

    • Elsa schreef:

      Dan ben je er misschien ook te hard langsgelopen. Ik had hetzelfde, daarom wist ik op het laatste stuk ook niet meer of het nu links of rechts was. Ben benieuwd of hij volgend jaar anders is.

  6. Rob schreef:

    Wat een mooie omgeving… ! Ik was al van plan om me in te schrijven voor de editie aan volgend jaar, maar als ik dit zo zie, dan wil ik misschien wel eerder.. Heb jij de GPX van deze route (nog), of weet je waar ik die kan downloaden ? Alvast bedankt = Rob

    • Elsa schreef:

      Hoi Rob, als je hem zelf eens wilt lopen kun je het beste even zoeken op afstandmeten.nl naar Sallandtrail. De officiële routes zijn erin gezet door Bertus van Elburg. Daar kun je ook exporteren naar GPX of TCX.

  7. Caroline schreef:

    Wat schrijf je beeldend net alsof ik het zelf heb gelopen. Als ik een duwtje in de rug nodig heb om op pad te gaan herlees ik een avontuur en dan ben ik niet meer te houden. Thanx!

  8. Bertus schreef:

    Wat leuk dat je de route ook hebt gelopen toen alles lekker groen was! Dat je nu bij de SallandTrail van 14 maart 2015 sommige stukken maar moeilijk herkent, is niet zo gek. In het gebied tussen 10-11 km. heeft een wervelstorm behoorlijk schade aangericht en in de eerste dagen van maart zijn erg veelk bomen gekapt in het gebied rond 13-14 km.
    Het witte gebouw is Krönnensommer.Vroeger (1950-1960) werden daar TBC-patienten opgevangen; tegenwoordig mensen met Korsakov, dementie etc.
    Wie weet komen we elkaar eens op de route tegen.
    Ik loop er regelmatig. (-;

    • Elsa schreef:

      Aha, bedankt voor de info. Over dat gebouw kon ik maar weinig vinden.

      Ik ben in elk geval weer van plan om er deze zomer nog eens te gaan lopen, dus wie weet…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.